باز هم ژاک پره وه!

 

 

ژاک پره وه (1900 – 1977 )

 

ژاک پره وه در زمره ی مشهورترین شعرای فرانسه به شمار میرد . امروز در فرانسه کودکی  نیست که شعر " شاگرد تنبل "* او را حفظ نباشد .                                                      

                                                       

" شاگرد تنبل" یکی از اشعار مجموعه ی " گفتارها"** ست که در سال 1946 در فرانسه منتشر شد . در همان سال دومین مجموعه ی اشعار پره وه با نام "تاریخها" نیز منتشر شد که موفقیتهای شگفتی برایش به همراه داشت.                                                                   

                                                                    

اشعار پره وه تحت تاثیر مکتب سور رئالیسمی است که در دوره ی جوانی وی متداول بوده.       

وی با گرایش به سوی کمونیسم خفقان و ستم های اجتماعی را ، جنگ را، آلودگی ، ترانه های کودکانه،آزادی، عدالت و عشق به زن را در اشعارش به تصویر کشید .                                   

همچنین پره وه نوشتن فیلمنامه هائی چون ملاقات کندگان شب(1942) و کودکان بهشت(1945) که هر دو از آثار مارسل کارنه میباشد را نیز عهده دارد بوده.                                                     

                                                        

 

 

*.Le Cancre.

**.Les Paroles.

 

 

 

 

 

Le Cancre

Il dit non avec la tête
Mais il dit oui avec le coeur
Il dit oui à ce qu'il aime
Il dit non au professeur
Il est debout
On le questionne
Et tous les problèmes sont posés
Soudain le fou rire le prend
Et il efface tout
Les chiffres et les mots
Les dates et les noms
Les phrases et les pièges
Et malgré les menaces du maître
Sous les huées des enfants prodiges
Avec des craies de toutes les couleurs
Sur le tableau noir du malheur
Il dessine le visage du bonheur
.

 

 

 

شاگرد تنبل

 

سرش را تکان داد که یعنی نه!

و در دلش گفت بله.

به تمام آنچه که دوست میداشت گفت بله

و به استادش خیر

 

ایستاد

تا پاسخ گوید به سوالها که پرسیده میشوند

ناگهان خنده ای دیوانه وار در سرش افتاد

و همه را پاک کرد

اعداد و حروف را

تاریخها و اسامی را

سوال ها و عبارات را

و با وجود تهدید های استاد

در میان هیاهو ی معجزه آسا ی کودکان

با گچهای رنگی

بر تخته سیاه تیره بختی ها

چهره ی سعادت را نقاشی کرد .

 

ژاک پره وه

برگردان : خــودم

 

   + الهام - ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٥ مهر ،۱۳۸٤

 

" ...پس در طی اين چند هفته ی گذشته تغييری رخ داده است.اما کجا؟ اين تغييری انتزاعی است که روی هيچ چيز قرار نمی گيرد.آيا من تغيير کرده ام؟ و اگر من تغيير نکرده باشم پس اين اتاق ، اين شهر، اين طبيعت است که تغيير کرده؛ بايد انتخاب کرد.

به گمانم خود منم که تغيير کرده ام: اين ساده ترين راه حل است.و همچنين ناخوشايند ترينش. ولی بلاخره بايد تصديق کنم که من در معرض اين دگرگونی های ناگهانی هستم. چيزی که هست من خيلی به ندرت فکر ميکنم؛ بنابراين انبوهی از مسخ های کوچک بی آنکه ملتفتشان باشم درونم انباشته می شود و بعد روزی از روزها ، يک انقلاب درست و حسابی اتفاق می افتد..." 

ژان پل سارتر  

تهوع      

 

   + الهام - ٩:۳٠ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۳ مهر ،۱۳۸٤

برای پائيز

سلام...

برای هديه به پائيزی که ورودش را فقط در وبلاگستان و جلوی درب مدرسه ها و ميان ترافيک های سر صبح و سر ظهر و هوای خنک نيمه شبها و خارشهای پوست دستانم به خاطر خشک شدن هوا و رو به دلگير شدن غروبها می توان يافت... و من در اين انديشه ام که آيا جای ديگری ميماند که از قلم افتاده باشد؟ فقط همين؟؟!...

پس بهترين درودها  به پائيز عزيز   به مناسبت ورود نجيبانه اش.

 Rambo  Smokehouse  Rhode Island Greening

   + الهام - ۱٠:٥٧ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٧ مهر ،۱۳۸٤

» ::